Balans

Balans is het hoogst haalbare maar wel saai!

De kwantumpsychologie ziet in alles twee kanten. Omdat er altijd balans is, zijn er altijd twee delen actief in alles. De aanwezigheid van iets en de afwezigheid van iets. Je wilt bijvoorbeeld meer geld vanuit de positie dat je te weinig geld hebt. De focus ligt dan op de afwezigheid van geld en brengt je bij een naar gevoel over de afwezigheid. Het resultaat is boosheid, onmacht , stress, ontevredenheid en uiteindelijk misschien zelfs wel een burn-out. Zou je de focus op de aanwezigheid van geld verleggen dan geeft je het gevoel van overvloed, vrijheid, plezier en opgewektheid. De uitdaging van de kwantumpsychologie is om mensen te leren zich te focussen of te richten op kant van de aanwezigheid en dat gevoel steeds weer oproepen. Deze focus laat je vliegen en stuurt je vooruit. De uitdaging is om te ervaren dat het niet om het bezit gaan maar om de reis er naartoe en dat het gevoel van de reis en de aankomst je doel is. Iedereen doet alles om pijn te vermijden en plezier te krijgen. Beiden zijn gevoelssituaties en deze zijn in een vingerknip op te roepen. Maar toch denken hele volksstammen dat alleen het bezit echt is en dat het goede gevoel over het mogelijke bezit dromerig en nep is.
Toch wordt deze kennis al heel veel toegepast vooral in de topsport en weten de meeste succesvolle mensen hoe dit werkt. De kwantumpsychologie bestudeerd deze materie en heeft antwoorden op de meeste vragen en kan je helpen en laten ervaren hoe je dit dagelijks kunt toe passen om stressklachten de baas te worden.

Waarom niet medisch of de wetenschappelijke benadering!
Er is geen wetenschap die zich met burn-out en stress bezig houdt anders dan de psychologie. Echter is dit geen wetenschap. In de psychologie en de medische wereld is er veel twijfel omdat stress en burn-out niet ‘medisch zijn erkend’. Met name ‘hardline medici’ twijfelen aan burn-out: en houden het op ‘gezeur’ of de weg naar een echte depressie? Er is te weinig onderzoek gedaan op dat gebied is ook een veel gehoord excuus van de wat mildere medici!

En toch zijn er duizenden mensen 12% van de beroepsbevolking heeft burn-out klachten (900.000 mensen) waarvoor alles te veel is en uitgeput en doodmoe zijn. Deze groep heeft geen lust om ergens aan te beginnen en u kijkt overal tegen op. Daar moeten medici toch iets mee kunnen, maar toch lijkt er op dat vlak geen beweging te komen. Ook niet het nieuwe handboek(2014) voor de psychische aandoeningen is burn-out nog niet opgenomen!

Wil de wetenschap niet of houdt hun kennis hier op? Medisch wetenschappelijk moet er een verband en een verklaring zijn voor burn-out en die moet reproduceerbaar zijn. Dus bij iedereen met burn-out zouden dezelfde soort symptomen moeten kunnen worden vastgesteld en dezelfde aanleiding worden opgespoord. Ergens moet er een eenduidige oorzaak aan te wijzen zijn. En dan is het pas medisch erkend. Ze noemen dat ook wel Evidence-based medicine (EBM) Vervolgens volgt er dan een voorschrift voor de behandeling of een evidence-based practice (EBP) in de vorm van een behandelplan en dan is de cirkel medisch en wetenschappelijk pas rond.

Waar gaat het fout in de wetenschap?

Wetenschappelijk is alles gebaseerd op: een objectieve werkelijkheid die vanuit conclusies vanuit subjectieve waarnemingen goed en eenduidig te benaderen is. Begrijpt u het nog? Een ‘objectieve werkelijkheid’ bestaat helemaal niet omdat er geen werkelijkheid bestaat! Iedereen heeft zijn of haar eigen werkelijkheid. En de overeenkomsten met elkaar zijn gebaseerd op afspraken met elkaar. Daarom weten we allemaal wat de kleur groen is bijvoorbeeld omdat we daar afspraken over hebben gemaakt. Zo is alles gebaseerd op afspraken en omdat het overgrote deel van de bevolking iets eenduidig vindt zou het dan waar moeten zijn? Zouden er mensen zijn die iets anders waarnemen en dat lekker voor zichzelf houden?

Is het dan niet meetbaar, de burn-out test
Er is een burn-out test oa de MBI, Maslach Burnout Inventory, wat zou gelden als een internationale meetmiddel voor burn-out. Deze test is een vragenlijst waarop bepaalde conclusies getrokken kunnen worden door de gedachtegang van de vraagopsteller te volgen en hierop een wiskundige formule los te laten. Deze vragenlijst gaat over werkgerelateerde zaken waarbij bijvoorbeeld moeders met kinderen nooit een burn-out zouden kunnen krijgen omdat daar geen vragen over zijn. Maar moeders met burn-out zijn er volop. Evenals schoolgaande tieners, hbo en universitaire studenten, ook zij worden steeds vaker geveild door een burn-out.

Wat is er aan de hand
Op school en tijdens onze opvoeding maken we afspraken met elkaar zodat we elkaar eenduidig kunnen begrijpen. U leerde al heel vroeg wat papa en mama is en daarna de rest van uw ontwikkelde leven. Zo is alles vastgelegd en daarna aangeleerd. Ook leerde we wat gewenst en ongewenst gedrag was en zo zijn onze normen en waarden ontstaan. Allemaal aangeleerd en afgesproken. Dus zet een groep medici en een groep moeder bij elkaar en laat hen precies hetzelfde observeren en beschrijven dan krijg je nooit hetzelfde resultaat.

Wat betreft burn-out is de wetenschap samen met de medici aan het bekijken hoe zij eenduidig tot een verantwoorde (in samenspraak met iedereen) definitie kunnen komen gebaseerd op waarnemingen. U en ik begrijpen al dat dit er nooit van zal komen tenzij er een hoop aannames worden afgesproken en er net zoveel wordt uitgesloten door kadering van de kern van het probleem. Zou deze denkwijze wel worden doorgetrokken, dan zou dit betekenen dat iedereen hetzelfde is en op dezelfde manier zou reageren op stress. En dus op dezelfde manier zou kunnen worden behandeld. Uit onze praktijk weten wij dat dit nooit zal kunnen omdat iedereen uniek is met een unieke set van waarden en normen waarmee hij of zij zijn leven vormgeeft.

Daarom houden wij het op de kwantum psychische benadering waarbij niemand hetzelfde is en waarbij iedereen ook een andere benadering nodig heeft om inzicht te krijgen in de stress of burn-out klachten.

Team burnoutplein